De oudheid en jeu de paume in Frankrijk
Achter het moment van deze opname ligt een lange geschiedenis van het tennis. Oudheidskundige vondsten en schriftelijke overleveringen getuigen er van dat balspelen zo oud zijn als de menselijke beschavingen. De sporen naar het verre verleden zijn grotendeels uitgewist, maar men mag aannemen dat de balspelen die tijdens de Middeleeuwen beoefend werden, hun wortels vinden bij onder andere de oude Egyptenaren, Grieken en Romeinen. In de 11e eeuw werd in Frankrijk een balspel gespeeld, dat vrijwel zeker als de directe voorloper van het moderne tennis kan worden beschouwd: het Jeu de Paume. Het wordt overigens heden ten dage nog steeds gespeeld. Dit kaatsspel, waarbij een met haar gevulde bal met de palm van de hand geslagen werd, was aanvankelijk bij de geestelijkheid zeer geliefd, maar werd al spoedig het favoriete spel in adellijke kringen. Van Lodewijk X is bekend dat hij stierf aan een kou, opgelopen tijdens een partijtje Jeu de Paume in het Bois de Vincennes.
Verspreiding over West-Europa
In de 14e eeuw verspreidde het spel zich onder de hogere standen in geheel
West-Europa, maar het werd al snel populair bij alle bevolkingslagen in
Frankrijk, Italië, Engeland, Spanje en Duitsland. Tot ongenoegen van adel en
geestelijkheid, die tevergeefs trachtten het
spel voor het gewone volk te verbieden. In Engeland bijvoorbeeld werden de
kerkdiensten vaak verstoord, omdat men aan het spelen was tegen de muren van
het kerkhof. En daarbij werd bepaald geen salontaal gebezigd.
Racket rond 1500
In de eerste periode van zijn bestaan werd Jeu de Paume uitsluitend met de
blote hand gespeeld, maar in de loop van de tijd werd er ook van
hulpmiddelen gebruik gemaakt. Eerst een handschoen, later ook een slaghout,
dat zich rond 1500 ontwikkelde tot een met schapendarm bespannen racket met
een lange steel. Dit racket - de naam is afgeleid van het Arabische woord
voor handpalm- is de directe voorganger van alle moderne rackets bij tennis,
badminton, squash, et cetera.
Volkssport
Rond 1600 was het Jeu de Paume in Frankrijk uitgegroeid tot een waar
nationaal tijdverdrijf. Het werd zowel buiten in het open veld en binnen in
de parken gespeeld (jeu de longue paume) als op speciaal aangelegde
binnenbanen van steden, universiteiten en kastelen (Jeu de court paume). De
stad Parijs telde in die tijd naar schatting zo'n 250 binnenbanen. Met de
opkomst van het theaterleven na 1600 begon het Jeu de paume op de
achtergrond te raken. De baaneigenaren vonden het financieel aantrekkelijker
de
accommodaties als theaters te exploiteren.
Tenez, 'daar komt-ie'
De vroegste vermelding van de term 'tennis' (of 'Tenez', zoals het vroeger
werd gespeld) dateerde uit 1399. Over de oorsprong van het woord bestaat
geen absolute zekerheid. Volgens sommigen is het afgeleid van de oude
Egyptische stad Tinnis, die bekend was om de productie van linnen, dat werd
gebruikt voor het opvullen van de tennisballen. De meest
geloofwaardige theorie is echter dat 'tennis' een verbastering is van het
Franse 'tenez', een ook nu nog veel gebezigde uitroep met de betekenis van
'daar komt-ie!'. Hoewel er geen bewijzen van bestaan, neemt men aan dat Jeu
de paume-spelers de opslag van de bal met deze kreet aankondigden. Op z'n
Engels uitgesproken klinkt dat als 'Tenet.
Wingfield's Sphairstikè
Het duurde nog zo'n 500 jaar sinds de eerste bal Het Kanaal werd overgeslagen, aleer de Britse majoor Walter Wingfield het basisidee ontwierp voor het huidige tennisspel. In 1873 nam hij patent op zijn uitvinding, die hij Sphairstikè (in de volksmond 'sticky') noemde. De puntentelling was dezelfde als die bij Jeu de paume.
Raadselachtige telling
De
herkomst van deze eigenaardige telling is raadselachtig. Waarschijnlijk is
die gebaseerd op het Middeleeuwse
rekenstelsel. Er bestaat een theorie volgens welke het te maken had met het
gebruik van een wijzeruurwerk bij het Jeu de Paume. Elk punt ging om het
halen van zestig punten bij vier gewonnen slagen. Per gewonnen slag is dat
dan vijftien punten (15/0, 15/15, 30/15, enz.) Volgens anderen vindt de
telling zijn oorsprong in het spelen om vijftien stuivers per gewonnen slag.
Het blijven echter gissingen en een bevredigende verklaring waarom de
telling ineens met tien in plaats van vijftien punten van dertig naar
veertig springt is er ook niet. Ook over de oorsprong van de termen 'love'
(nul) en 'deuce' (gelijk) is veel gespeculeerd. De vorm van het ei ('l'oeuf'
in het Frans) staat mogelijk model voor de nul en werd door de Engelsen
verbasterd tot 'love'. 'Deuce' is vermoedelijk te herleiden tot 'deux' of
'deux á jouer', nog twee (te spelen).
Wimbledon
Wingfield's spel sloeg direct aan bij een aantal cricket- en crocketclubs,
hoewel de spelregels aan fikse kritiek werden blootgesteld. Elke club gaf er
zijn eigen interpretatie aan, met als gevolg dat de afmetingen van het veld
en de hoogte van het net overal verschilden. In 1877 werd voor de eerste
keer het fameuze toernooi Wimbledon georganiseerd op de grasbanen van de All
England Crocket Club. Nu, meer dan een eeuw later, is deze bakermat
uitgegroeid tot het mekka van de ware tennisliefhebber.
In 1880 stelde de Marylebone Cricket Club
vaste normen op voor banen en spelregels en dergelijke voor tennis. Van het
oorspronkelijke Sphairistike waren vele elementen verdwenen en Walter
Wingfield raakte verbitterd om het feit dat zijn oorspronkelijk idee pas in
de sterk gewijzigde vorm op grote schaal succes had. De regels uit 1880
gelden nog steeds, al zijn ze in de loop der jaren hier en daar bijgesteld,
onder andere met de invoering van de tie-break
Een van de meest beoefende sporten ter wereld
Tennis is aan een ware triomftocht begonnen over de gehele wereld, met als
belangrijkste exponenten Amerika, waar de bovenhandse service geïntroduceerd
werd en Australië, waar de smash furore maakte. In de eerste jaren werd
alleen 's zomers in de open lucht gespeeld, maar al snel ook op gravel en in
latere jaren op beton, kunststof en dergelijke het gehele jaar door zowel
buiten als binnen. Voor miljoenen en miljoenen mensen is tennis een ideale
vorm van sportieve (gezins-)recreatie of wedstrijdsport. Geen middeleeuwer
die voorzien zal hebben dat het Jeu de paume zich ooit nog eens zou
ontwikkelen tot een van de meest beoefende sporten ter wereld.